INHOUDSOPGAVE:
Tijd
van duisternis (Joh. 16: 16-24) pagina Paasgedichten
De heuvel (Luc.
23 : 44-45) pagina Gedichten (alg.)
Kruis en anker pagina Bijbelse gedichten
Water and blood (Joh. 19: 31-37) pagina Jezus’ offer
De optocht Paas cyclus (1): Hosanna en gevangen
naar HOME PAGE
In deze tijd van duisternis en
lijden
Mogen wij weten: ’t was om te
bevrijden,
Dat U, Heer Jezus, kwam naar deze
aarde
En tol betaalde.
In het begin was ’t Woord het licht
en leven.
Ja, als een Licht hebt U Zichzelf
gegeven
Voor ons als mensen, levend in het
duister.
O, Heer, ik luister.
Want door Uw Woord, Vader, mogen wij
weten,
Dat U ons nooit, nee, nimmer zult
vergeten.
Nu wij hier denken aan wat U moest
lijden,
Zien wij ’t bevrijden.
Net als een vrouw middenin
barensweeën
Hebt U om ons zo’n grote pijn
geleden.
Maar nu de duisternis U niet kon
grijpen,
Mag ik begrijpen.
Daarom, o Heer, is middenin de
leugen
Ruimte genaakt waarin wij ons
verheugen.
U bent de strijd tegen het kwaad
begonnen
En hebt gewonnen!
Lied bij zondag Laetare,
de derde zondag voor Pasen,
Naar
Joh. 1:1-5 en Joh. 16:16-24,
Mel.:
Herzliebster Jesu, was hast Du verbrochen – J. Crüger,
(gezang
181 Liedboek der kerken)
De avondzon valt over heuvels en
kruisen,
al is het midden op de dag,
en iedereen hoort nu de stormwinden
ruisen;
verdwenen is nu elke lach.
Een schreeuw in de stilte gaat door
merg en been;
ik kijk en zie voor mij een kruis.
'k Besef dat daar Iemand heel
eenzaam, alleen
hangt; Hij vindt hier nu nooit meer
Zijn thuis.
Daar op die heuvel, daar geeft Hij
Zijn leven.
Als nieuwe Adam zal Hij straks
opstaan.
Dankzij Zijn dood mag ik voor altijd
leven.
Maar 'k heb verdriet, want: wat heb
ik gedaan?!?
Het dondert en bliksemt en ik vraag
mij af
of ik iets voor Hem had kunnen doen,
maar snel concludeer ik dat ik Hem
de klap gaf,
opdat Hij mijn boete gaat doen.
Daar op die heuvel, daar geeft Hij
Zijn leven.
Als nieuwe Adam zal Hij straks
opstaan.
Dankzij Zijn dood mag ik voor altijd
leven.
Maar 'k heb verdriet, want: wat heb
ik gedaan?!?
Mel.:
Het kleine café – Vader Abraham
Als mens sta je in je eigen leven
Voor jezelf altijd centraal.
Misschien wil je jezelf wel geven,
Maar je zoekt toch je eigen ideaal.
Altijd besef je dat de basis
Gelegen is in aard en stof,
Dat je God je Schepper is,
Die je leven leidt; en òf… !
Je kunt het natuurlijk altijd zoeken
In hoger sferen bij je God.
Daartoe beschik je over vele boeken
Over jouw relatie met je God.
Maar als er een breuk komt in je
leven,
Als alles ineens ànders
wordt,
Begin je plotseling te zweven,
Dan lijkt je lijn naar God gekort…
Toch neemt Hij dan het initiatief,
Daalt Hij af om jou te beschermen.
Hij zegt: “Jij mens, Ik heb jou lief
En Ik zàl
met Mijn Liefde schermen!
Ik keer gewoon je leven om
En draag jou verder in Mijn hand.
Ik ben jouw Anker en Ik kom;
Leef in Mijn Levenswaterland!”
Als mens ben je nu dus opgericht,
Kun je vrij het Licht aanschouwen.
Door nu te getuigen van dat Licht,
Mag je helpen aan Gods Rijk te
bouwen.
WATER AND BLOOD
Water is
always a well of life,
Taking care
for every fourth wife.
But when you
behold your patience strong
It will make
you ever sing your songs.
I’m talking
about your song of blood;
The blood by
which God tells you He’ll not
Forget
loving you for evermore;
The blood by
which He once your sins wore.
A man from
Rome came to our Lord,
Having some patience at his sword.
He didn’t
crush His bones for good,
But showed
us things that happening should.
Streams from
heaven fell on earth,
It seemed to
be un upward curve.
Blood and
water together came
As a
blessing of His Name.
From this
we’ll now learn patiently:
Saving and
cleaning together ‘ll be
Given by God
t you, His child,
As long and
as soon as you’ll be mild.
N.a.v.
Opwekkingsdiensten met pastor Draghici (Roemenië);
Bijpassende teksten: Ps
49:1-21, Joh 19:31-37, Jac 5:7-11
Dwars tegen de gevestigde
orde in
maakt onze God een nieuw begin
door Zijn Zoon naar deze aarde te
sturen.
Jezus kreeg het zo zwaar te
verduren
dat de dood vat op Hem kreeg,
maar... na drie dagen was het graf weer leeg.
De weg naar Pasen was een doodsstrijd.
Jezus leed om ons - de mensheid
-
te bevrijden van de straf
die God aan Adam ooit eens gaf.
De dood heerst nu niet langer meer,
ook al slaat hij ieder mens
nog neer.
Er is een leven na dit leven,
iets wat God de mens wil geven.
Vanuit Zijn Liefdevolle hart
zet Hij Zijn
kinderen apart.
Jezus heeft ons vrijgekocht
en brengt ons nu in Zijn optocht.
Die optocht gaat de hemel binnen
als Jezus' bruiloft gaat beginnen.
Dat is waar wij nu naar uitkijken,
ja, veertig dagen lang uitreiken.
Wij mogen met de Here mee
naar het Pascha, door de
zee.