Getuigenis

Mijn naam is Jolanda Vlastuin. Ik ben gehuwd met Jaap en woon samen met onze 3 dochters in het mooie dorpje Lunteren waar we een bedrijf met legkippen runnen…
Ik schrijf sinds enkele jaren Christelijke gedichten.
Hoe is dat zo gekomen?

Ik ben gelovig opgevoed, dankzij mijn ouders. Maar ik dacht altijd meer dat het bij mezelf vandaan moest komen om dicht bij God te kunnen leven.
Tot ik op een gegeven moment op het kruis van Jezus werd gewezen.
Ik wist natuurlijk van Jezus’ kruisiging, via de verhalen in mijn jeugd, maar op dat moment drong het pas echt tot mij door dat Jezus voor mij aan het kruis gestorven was.
Dat moment is en blijft altijd bijzonder voor mij, temeer omdat ik plotseling kon dichten.

Ik had in mijn hele leven nog nooit een gedicht geschreven.
Ik zie mijn gedichten dan ook als een gave van God, omdat Hij Zelf beloofd heeft:
Wie Hem aanneemt als zijn / haar Zaligmaker, zal gedoopt / gezegend worden met de Heilige Geest.
Ik zeg daarom ook altijd weer: Hém komt alle eer toe…

Wat ik u en jou mee zou willen geven is dat Jezus de enige Weg tot God de Vader is.
Hij zegt zelf: Niemand komt tot de Vader dan door Mij…
Kniel maar symbolisch voor het kruis op Golgotha,
leg je schulden, je lasten maar voor Hem neer
en neem Zijn woorden aan…
Zijn woorden, ‘’Het is volbracht!’’

Want ja, Hij stierf voor jou!

Onderstaand gedicht is meer een getuigenis en wil ik met u en jou delen:

Kruistocht naar het kruis…

'k Was vroeger bang om zomaar om te komen
'k was bang om zonder God van hier te gaan
'k kon van het hemellicht alleen maar dromen
totdat ik 't kruis, het ruwe kruis zag staan.

Ik knielde op de bloeddoordrenkte aarde
’k Vernam de diepe wonden in Zijn zij
mijn hart vond rust, ik was bij God van waarde
Hij ging door 't vuur, Hij stierf de dood voor mij.

'k Word nu niet langer meer door angst omgeven
de Heer, Hij droeg voor mij het houten kruis
Hij is mijn Weg, mijn Waarheid en mijn Leven
Hij leidt mij wel, Hij brengt mij eens naar huis.

Want, was ik vroeger bang om om te komen
was 'k bang om zonder God van hier te gaan
nu leidt Hij mij langs stille waterstromen
omdat ik 't kruis, het ruwe kruis zag staan...