JESAJA,
De profeet Jesaja is de grootste van de profeten. Dit boek is mogelijkerwijs geschreven door drie verschillende auteurs. Aanleiding voor deze veronderstelling is het diverse woordgebruik in de drie door theologen onderscheiden delen van dit boek.
Het eerste deel – hoofdstuk 1 t/m 39 – is dan geschreven door de naamgever van dit boek, de zoon van Amos.
Het tweede en derde deel zijn later geschreven door volgelingen, die door deze man – en natuurlijk vooral door de Heilige Geest - geïnspireerd zijn.
Bij zijn roeping acht Jesaja zichzelf onbekwaam om Gods Woord te verkondigen. Hij is immers een man, onrein van lippen, zoals hij zegt in Jesaja 6:5. Maar als God iemand roept, zal Hij voor dit soort zaken zeker ook een oplossing hebben. Jesaja ervaart dit als een seraf – een engel Gods – zijn lippen aanraakt met een gloeiende kool van het altaar uit de tempel.
Jesaja is slechts een voorbeeld van dit soort roepingen. Er worden er in de Bijbel meer genoemd, zoals Mozes en Jeremia. Maar ook tegenwoordig kunnen mensen zoals wij - met al onze beperkingen - geroepen worden om op een of andere manier Gods Woord te verkondigen aan de wereld in nood.
Messiaanse profetieën
Een belangrijk aspect van de boodschap die Jesaja – door het hele boek heen - uitdraagt is de belofte van de komst van de Messias, de Verlosser. Deze zal geboren worden uit een jonkvrouw – ook wel vertaald met maagd - en zal Zoon van de Allerhoogste genoemd worden. Hij zal als knecht des Heren veel moeten lijden, maar zal juist daardoor Gods schepping verlossen en Gods Geest uitzaaien over de aarde.
Dat is niet zomaar iets. Het is deel van Gods verlossingsplan voor de mensheid en voor Zijn schepping na de zondeval van Adam en Eva. Met de geboorte van Jezus Christus in de stal in Bethlehem ging deze profetie in vervulling. Heel onze jaartelling is geënt op deze profetie. Ons leven wordt er door bepaald, of we nu willen of niet. De vraag is echter voor ieder van ons of we dat ook accepteren. Of we ons willen laten verlossen op Gods manier.
In Jesaja 11 belooft God ons via Zijn profeet een komend vrederijk, waarin roofdieren – zoals wolf, panter en leeuw - en hun huidige prooidieren – zoals schaap, geit en koe – rustig naast elkaar zullen leven. Zelfs de mensen zullen van de roofdieren dan niets te vrezen hebben. Een zuigeling kan ongestraft zijn hand uitstrekken naar het hol van een giftige slang.
Aan het lijden van Jeruzalem zal een einde komen. We lezen in Jesaja 52 dat een vreugdebode wordt aangekondigd. Deze bode roept Jeruzalem op tot gejuich. En niet zomaar, want heil en vrede zijn ophanden.
Dat vrederijk moet nog gaan komen, er is nu nog oorlog en onenigheid, haat en bitterheid. Maar die tijd is wel in aantocht, gezien de vele tekenen die we om ons heen zien, welke ook in de Bijbel voorspeld zijn.
Wie zou er niet willen leven in dit (duizendjarig) vrederijk? Maar ook hier geldt weer: de mens moet een individuele keuze maken om zijn of haar leven in Gods handen te leggen. Alleen dan is er een plek voor ons in dit vrederijk, waar Jezus Christus als Koning zal heersen en waar wij - met hem - koningen mogen zijn.
Voor het volk in ballingschap
Angst voor mensen is een natuurlijk verschijnsel in deze wereld. Maar God roept ons bij monde van Jesaja op om die angst te laten varen. Hij heeft immers de diepten der zee gemaakt tot een doortocht voor verlosten. God heeft hen vrijgekocht van slavernij aan angst en vrees. Aan hen wordt eeuwige vreugde beloofd (Jesaja 51:10-11).
Profeet van Godswege, dicht bij God
Het boek en de profeet
